WAROFTHEWORLDS

MOOIE ALBUMS
(uit mijn collectie)

Home

WAR OF THE WORLDS (JEFF WAYNE) - 1978

Foto:

Discogs

Het album op
wikipedia

Officiele website

Jeff Wayne op
wikipedia

Discogs

Eind jaren zeventig waren, op muzikaal gebied, voor mij ontzettend belangrijk en ook vormend. Het was de periode waarin mijn muzikale smaak werd gevormd. Filmmuziek door “Star Wars” (nu Episode IV genoemd), “Dynasty” van KISS (begin van mijn liefde voor hardrock) en dan ook dit album, “The War of the Worlds” (in zekere zin de basis voor mijn liefde voor prog rock).

Het is voor de generatie(s) na mij moeilijk in te beelden wat de impact was van dit album. Zoiets was nog niet eerder gedaan: een klassieke Engelse roman (van H.G. Wells) die naar een progrock conceptalbum was vertaald en waaraan enkele grootheden uit de muziek en de film aan meewerkten, zoals acteur Richard Burton, Justin Hayward (Moody Blues), David Essex (Evita), Phil Lynott (Thin Lizzy) en Julie Covington (o.a. Evita).

En toen dit album uitkwam stond de (muzikale) wereld op zijn kop.

Van het oorspronkelijke album zijn inmiddels zo’n 20 miljoen exemplaren verkocht en het won talloze prijzen en nog steeds kennen talloze mensen de prachtige opening met de introductie door Richard Burton en dan het indrukwekkende “The Eve of the War”.

Toen ik het album kocht, destijds voor zo’n 29 gulden (iets meer dan 13 euro) heb ik het helemaal grijsgedraaid. Keer op keer. Wat een geweldig album. De muziek, de teksten, een muzikaal hoorspel wat zo ongelooflijk goed en treffend de omineuze sfeer van de aanval van Mars wist te verpakken. Het gebruik van de instrumenten was zo effectief, aardse instrumenten die toch een “naar de strot grijpende” buitenaardse sfeer wisten te creëren.

Jeff Wayne had een meesterwerk gecreëerd en zou dat nooit meer overtreffen. Zo zou zijn muzikale versie van “Spartacus”, met sir Anthony Hopkins, het veel minder doen. Zijn latere aangepaste versies van “The War of the Worlds”, inclusief een theaterversie, zouden het wel goed doen.

Jeff Wayne wist zijn meesterwerk op die manier “in de huidige tijd” te houden. En nog steeds doet het album ertoe. Iedere keer weer enorm veel kippenvel als Richard Burton begint met:

“No one would have believed

In the last years of the nineteenth century

That human affairs were being watched from the timeless worlds of space

No one could have dreamed that we were being scrutinized

As someone with a microscope studies creatures that swarm and multiply in a drop of water

Few men even considered the possibility of life on other planets

And yet, across the gulf of space

Minds immeasurably superior to ours

Regarded this Earth with envious eyes

And slowly and surely, they drew their plans against us…”

Waanzinnig … waanzinnig mooi!

Kant A